Op internet is deze fotograaf niet te vinden, net zo min als in overzichten van de Nederlandse fotografie. Alleen in enkele publicaties uit de zeventiger jaren kun je zijn werk nog tegenkomen.
Hij groeide op in een klein Limburgs grensdorp waar hij verder zijn hele leven bleef wonen.
In deze besloten gemeenschap kwamen zijn dorpsgenoten meestal niet veel verder van huis dan familiebezoeken in de naaste omgeving, maar dat gold niet voor de fotograaf Pierre Segers.

Zijn belangrijkste werk maakte hij in de jaren zeventig en tachtig, tijden van grote tegenstellingen in Europa. Enerzijds het Europa met het communisme en dictaturen en anderzijds het Europa waar in landen als Nederland en Frankrijk de seksuele revolutie, de ontkerkelijking, de democratisering en vrouwenemancipatie voor grote veranderingen zorgden.

Begin zeventiger jaren trok Pierre Segers met zijn ‘deux chevaux’ vaak door Roemenië, achter het ‘IJzeren Gordijn’, om daar dorpelingen, landbewerkers en zigeuners te fotograferen. Het was nog voor de tijd dat dictator Ceauşescu achtduizend dorpen met de grond gelijk wilde maken.
In afgelegen gebieden in Frankrijk fotografeerde Pierre Segers mensen in slaperige dorpjes evenals in Spanje waar dictator Franco met harde hand regeerde en waar de fotograaf achter gesloten deuren werd toevertrouwd welke aversie men had tegen ‘El generalísimo’ en tegen de katholieke kerk.

De seksuele revolutie, met onder meer het grensverleggende, expliciet erotische werk van een fotograaf als Robert Mapplethorpe, zette ook Pierre Segers aan tot vrijmoedige foto’s van mannelijk naakt, deels op het in die tijd zo populaire en bijzondere Polaroid SX70 materiaal.