Werken in vrijheid

Het aantrekkelijke van kunstenaar zijn, is het idee van vrijheid.
Vrij om te maken te creëren te bedenken wat hij wil.
Een vrij kunstenaar is werkelijk vrij wanneer hij in staat is zelf
zijn eigen verhaal te vertellen en zelf aan het woord te zijn.
Hij is een slaaf wanneer zijn verhalen slechts een herhalen is
van wat anderen reeds hebben gedaan of gezegd.
Hij moet het reeds gemaakte aanvaarden als zijn erfgoed,
waardoor hij is wat hij is. Hij zal als hij vrij wil zijn en zijn eigen
beelden wil maken, afstand moeten nemen van wat reeds gemaakt is.
Deze afstand ontstaat slechts, door te doen.
In die afstand, is de kunstenaar in staat zelf zijn beelden te maken
en zijn unieke identiteit te manifesteren.
De kunstenaar heeft deze vrijheid als geschonken gekregen,
maar zal hem keer op keer moeten veroveren en deze dreigt
steeds opnieuw verloren te gaan.

Echte vrijheid is een wezenlijke vrijheid van het beeld.
Dat betekent: vrij van beelden die door anderen worden gemaakt
en getoond, vrij om zelf te verbeelden en vrij van de beelden die
reeds gemaakt zijn.
Wanneer de kunstenaar deze echte vrijheid heeft verworven
is hij in staat een oorspronkelijk werk te maken.
Dit alles impliceert ook, dat de vrijheid van de „mens” kunstenaar
nooit absoluut en volkomen kan zijn. Zijn beelden worden beheerst
door machten waarover hij niet kan beschikken en waaraan hij zich
moet onderwerpen om werkelijk te kunnen werken in vrijheid.

Zie hier mijn weg naar die vrijheid.

Met dank aan Samuel IJsseling’s boek, Macht en Onmacht.


Work in Freedom
The atmost attractive part being an artist, is the idea of freedom.
To be free, to create, to invent whatever you want.
A free artist is truly free, when he himself is capable telling his own true story, speak his own language.
He is a slave, whenever his stories are repetition of those of others, what they have created, done or told.
He, so, has to except the „already-excisting” Art, as his